Region/Przewodnik

GetHome21 jesteśmy „lokalesami” stawiamy na historie i chętnie się nią dzielimy. Aby zamieszkać tutaj chcemy napisać kilka słów aby nie być gołosłownym. Charakteryzuje nas wyjątkowość i tak właśnie jesteśmy postrzegani. Nie ma tutaj, ani nigdzie nie spotkałem się z agentami i biurami aby stawiali mocno na region gdzie prowadzą działalność – My ten region tworzymy i promujemy, nie umieszczamy masę ofert byle jakich tylko konkretne
i jakościowe. Nie lubimy byle jakości i masowego powielania. 

Zdjęcie wykonał Igor Sudnik

Jesli chcesz zamieszkać tutaj to powinieneś zapoznać sie z tym miejscem pamiętaj za nim pokażemy nieruchomość, to pokażemy okolicę i wszystkie zalety miejsca w którym będziesz chciał zamieszkać 🙂

Świder rzeka – jest ikoną regionu, charakteryzuję się tym, że jest płytka, bardzo bogata flora i fauna. Na rzece odbywają się spływy kajakowe, są liczne, piękne i piaszczyste plaży… 

Nazwa rzeki prawdopodobnie pochodzi od prasłowiańskiego wyrazu swid lub świd (praindoeuropejski rdzeń sweld), który oznacza woda, wilgotny, błyszczeć, lśnić. Znaczenie etymologiczne może mieć też kręty charakter rzeki, jak również powstające w jej nurcie wiry wodne – „świdry”. Bieg rzeki jest kręty, charakterystyczne są liczne zakola, nazywane meandrami(np. w okolicy wsi Wola Karczewska).
W niektórych miejscach znajdują się starorzecza, jak w okolicy wsi Sępochów. Zdarza się, że brzeg jest stromy, mając charakter klifu, jak w okolicy Rudzienka. Nurt jest miejscami bystry, woda stosunkowo czysta. W korytarzu rzeki powstają na niektórych odcinkach charakterystyczne łachy – piaszczyste wysepki. Interesującym elementem w korycie rzeki są także progi, zwane szypotami. Piaszczyste dno, niewielka głębokość i ciekawe otoczenie sprawiają, że jest to dobre miejsce na spływy kajakowe
i wycieczki. Źródła znajdują się na wysokości 178 m n.p.m. ujście 85 m n.p.m. Spadek wynosi średnio 116 cm/km, maksymalna rozpiętość stanów wody 3 m, a średni przepływ roczny 4,86 m³/s. Źródła znajdują się na Wysoczyźnie Żelechowskiej w pobliżu Stoczka Łukowskiego. Świder powstaje z dwóch strug źródłowych: jedna o nazwie Świder wypływa na południe od Stoczka Łukowskiego pod wsią Ciechomin, druga nazywana Świdrem lub Różanką – na wschód od miasta Stoczka, pod wsią Róża Podgórna na łąkach przyległych do zachodniego skraju rozległych Lasów Łukowskich. Świder uchodzi do Wisły w jej 490. km, na granicy miasta Józefów i dzielnicy Świdry Wielkie należącej do Otwocka. Powierzchnia dorzecza – 1310 km². Płynie m.in. w pobliżu Seroczyna, Latowicza i Dłużewa.

Zdjęcie wykonał maciejmargas.com
Zdjęcie wykonał maciejmargas.com
Zdjęcie wykonał Igor Sudnik

Świdermajery – dawna, drewniana architektura letniskowa na Mazowszu. Niezwykłe perły architektury drewnianej – wille
i pensjonaty, rozrzucone w sosnowych lasach pod Warszawą, pochodzące z przełomu wieku XIX i XX. W 1885 Michał Elwiro Andriolli, znany ówczesny rysownik i ilustrator, w zakupionym przez siebie folwarku nad rzeką Świder postawił dworek, który miał werandy i przedsionek, wzorowane na stylach alpejskim
i rosyjskim. W krótkim czasie Andriolli wybudował kilka następnych willi w podobnym stylu, wynajmowanych dla letników. W tamtym czasie uruchomiono nadwiślańską linię kolejową co spowodowało napływ wczasowiczów na tereny leżące na linii Warszawa-Otwock. Region ten, stał się celem wycieczek i letniego wypoczynku. Anin, Międzylesie, Radość, Miedzeszyn, Falenica, Michalin, Józefów, Świder, Otwock, Śródborów – to na tej trasie można do dziś, podziwiać domy
z duszą, porozrzucane w lasach, stylowe drewniaki i pamiętające czasy dawnej świetności pensjonaty, hotele, sanatoria. Najpopularniejsza nazwa stylu- „świdermajer” to pomysł z lat 30-tych, poety Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego. Funkcjonują jeszcze takie określenia jak „letniskowa architektura nadświdrzańska” lub „styl Andriollego”. Świdermajery charakteryzują się drewnianymi ścianami, dwuspadowymi dachami, bogato zdobionymi, przeszklonymi werandami, czasem też wieżyczkami, zwieńczonymi iglicą, balkony mają ażurowe drewniane balustrady, a okna mają piękne zdobione skrzydła okiennic.

Zdjęcie wykonał Igor Sudnik
Zdjęcie wykonał Igor Sudnik
Zdjęcie wykonał Igor Sudnik
Zdjęcie wykonał Igor Sudnik

Budynków w tym stylu powstało kilka tysięcy, jednak do naszych czasów przetrwało niewiele, około 400 budynków. W samym Otwocku, około 140 obiektów zostało włączonych do wojewódzkiej ewidencji zabytków.  

Są to między innymi :

-willa„Gurewicza” UZDROWISKO ABRAMA GUREWICZA,
-willa „Lala” z 1906 r. przy ul. Reymonta 29, należąca niegdyś do Jakuba Schatzschneidera, teścia Władysława Reymonta. Autor „Chłopów” przyjeżdżał tu na wypoczynek,
-dom przy ul. Kościuszki 39, -dawne żydowskie sanatorium doktora Władysława Przygody z 1895 r. przy ul. Dłudkiego 1,
-willa rodziny Wedlów z ok. 1910 r. przy ul. Kołłątaja 92,
-willa „Podole” z ok. 1899 r. przy ul. Kościuszki 15,
-willa „Na Górce”,
-willa „Kasperowiczówka” z 1912 r. przy ul. Prusa 13.

Coraz więcej ludzi interesuje się świdermajerami, pojawili się cieśle, powielający architektoniczne motywy świdermajerów. Co roku w Otwocku odbywa się trzydniowe święto miłośników tutejszych drewnianych willi, pensjonatów i sanatoriów, organizowane przez portal Świdermajer.info i Towarzystwo Przyjaciół Otwocka. W tym roku zapowiada się już 7 edycja Festiwalu Świdermajer.
Stylowe drewniaki pojawiają się w filmie „Pora umierać” Doroty Kędzierzawskiej, powieści „Piękna ruina” Piotra Pazińskiego, oraz w teledysku „Melodia ulotna” Meli Koteluk.

Pomimo bliskości z Warszawą, to tutaj mamy wszystko czego tylko zapragniesz – sauny, baseny, korty tenisowe, ścianka wspinaczkowa ( szkoła Słowackiego) masaże, ścieżki leśne do spacerowania i biegania, spacery nad rzeką, piękne, cudne i romantyczne zachody słońca nad Wisłą, kąpielisko o którym mało kto wie, gdzie w upalne letnie dni można spędzić miło czas 🙂

Zdjęcie wykonał Igor Sudnik
Zdjęcie wykonał Igor Sudnik
Zdjęcie wykonał Igor Sudnik

Wszystkiego nie da sie opisać, tutaj warto zamieszkać i korzystać z uroków regionu:-)